Login    Register
loading...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Εδω ΖΕΙ ένα λεβέντης που πολέμησε το '40
:rose:

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby ArELa » Thu Oct 29, 2009 10:07 pm

χεχεχε :loco: :lol: (σατανικό γελάκι)
Image

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria


το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.gr/


στο VIMEO: https://vimeo.com/uservasoula2908
User avatar
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
 
Posts: 45747
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 15, 2007 1:29 am
Irc nick: ArELa
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby ArELa » Thu Nov 12, 2009 1:16 pm

Εχοντας επιτέλους ανεβάσει (προς μεγάλη χαρά της Λολίτας φαντάζομαι) και την τελευταία του καταχώρηση εδώ, ήρθε η στιγμή να ανεβάσω και το γράμμα που του έγραψα μόλις το διάβασα, συγκλονισμένη απ'τις περιγραφές και την αφήγηση... Μόλις είχα επαναπατριστεί τότε, και μου χάρισε το ημερολόγιό του, λέγοντάς μου καθώς μου το έδινε: "Ξέρω ότι εσύ θα το αγαπήσεις, θα το φυλάξεις, θα το προσέξεις και θα μείνει και για επόμενες γενιές που θα'θελαν ίσως να το διαβάσουν..."

[Σημειώστε ότι ήμουν νεαρούλα τότε, και το ύφος γραφής μου ίσως να σας φανεί λίγο διαφορετικό απ'το σημερινό.]








Διαβάζοντας εκείνο το Ημερολόγιο του πολέμου που μου έκανες την τιμή να μου χαρίσεις, οφείλω να πω το βρήκα αριστουργηματικό... Γι'αυτό και ένιωσα την ανάγκη ξαφνικά να γράψω κάτι για σένα...

Όχι ποίημα (όπως συνηθίζω) ούτε φανταστικό διήγημα, γιατί μεγαλώνοντας, βρήκα τόσα πολλά ερεθίσματα από τον κόσμο τον απτό που ζω, που δεν νιώθω πλέον την ανάγκη να πλάσω δικούς μου φανταστικούς κόσμους για να εκφράσω αυτά που θέλω.

Μέσα από κάτι χειροπιαστό, που μ'έφερε πολύ κοντά, σχεδόν να βιώνω κάτι τόσο μακρυνό που είχα κατατάξει απλά στις σελίδες της ιστορίας, ένιωσα σήμερα την ανάγκη να γράψω ένα αφιέρωμα για σένα, κάτι που ξέρεις ότι σπάνια κάνω...

Όπως είπα παραπάνω, αυτό το ημερολόγιο των 43 χρόνων (68 σήμερα, μιλάω για το '84 πάντα), που εσύ έχεις τώρα αφημένο σε κάποιο ράφι, το θεωρώ, εκτός από κειμήλιο και κάτι πολύτιμο, αφού μέσα από τις σελίδες του, γνώρισα (αναστήθηκε) κάποιος Δημήτρης Χριστόπουλος του παρελθόντος...

Σ'αυτόν τον Δημήτρη, είδα πλευρές που δεν είχα δει στον Δημήτρη που εγώ γνώρισα... Ποιον γνώρισα εγώ θ'αναρωτιέσαι...
Γνώρισα έναν άνθρωπο που συνοπτικά και καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος της σημερινής του προσωπικότητας, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω: θετικό, απόλυτο, λεπτολόγο, τίμιο, δραστήριο, δίκαιο, πεισματάρη, μεθοδικό και ισορροπημένο.

Μέσα στις κιτρινισμένες απ'το χρόνο σελίδες, είδα και άλλα: Είδα έναν άντρα λιγότερο απόλυτο, ευαίσθητο, αυθόρμητο, περισσότερο ριψοκίνδυνο, μια ψυχή γεμάτη από την τρυφεράδα (που είχε στερηθεί) και υπέροχη στην απλότητά της. Τα χαρακτηριστικά βέβαια "τίμιος", "δίκαιος", "θετικός", "δραστήριος", υπήρχαν και τότε...

Σ'αυτό το παλληκάρι λοιπόν, υπήρχαν και κάποιες πλευρές που με τα χρόνια, λόγω συνθηκών και άλλων βιωμάτων ίσως, "θάφτηκαν" ή "κρύφτηκαν" ή προσπεράστηκαν-ξεπεράστηκαν-ξεχάστηκαν...

Ξέρω, η ζωή, η πορεία είναι τέτοια, που διαφοροποιεί, και ίσως κάποιες φορές αλλοιώνει την ιδιοσυγκρασία μας, και όταν τότε κοιτάμε πίσω, βλέπουμε κάποιον άλλον που ήταν τότε ο εαυτός μας... Έχεις κάνει άραγε αυτή τη "σύγκριση"¨ποτέ; Τι συναισθηματα σε διαπερνούν όταν ξαναδιαβάζεις αυτές τις αράδες στο ημερολόγιό σου; Αναρωτιέμαι...

Οι φιλόσοφοι λένε ότι τίποτα δεν μένει στάσιμο, τα πάντα εξελίσσονται κάθε δευτερόλεπτο που περνάει, και βιολογικά και ψυχολογικά... (τα πάντα ρει έλεγε ο Ηράκλειτος) Είναι μεγάλη αλήθεια αυτό. Το συνειδητοποιώ κάθε φορά που γυρίζω τα ρολόγια πίσω και βλέπω τον εαυτό μου σε άλλες εποχές, άλλες συνθήκες, μέσα στη μικρής διάρκειας ( ακόμα) ζωή μου...
Το να μας πονάει λίγο αυτό, είναι φυσικό. Το να μετανιώνουμε ίσως είναι κι αυτό ως ένα σημείο φυσικό, αλλά και λάθος πιστεύω...

Γλυκέ μου θείε...

Ήσουνα τελικά λεβέντης ξέρεις και νιώθω και μια περίεργη θλίψη που δεν σε γνώρισα και τότε... Βλέπω πως άσχετα σε ποια γενιά ανήκει κανείς, τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι απορίες, οι προβληματισμοί, είναι κοινοί...

Ανακάλυψα ένα κομμάτι από τις συγκλονιστικές εμπειρίες σου, ενώ αν σε κοιτάξει κανείς σήμερα, τίποτα πάνω σου δεν προδίδει αυτά που είδες και έζησες, γιατί είσαι/ήσουν και λιγόλογος και μετριόφρων...
Και λέω ένα κομμάτι, γιατί σε κάποιο σημείο σταμάτησες να γράφεις... Δεν είχες καιρό για τέτοια μετά, μου είπες... αλλά σχεδόν δεν σου το συγχωρώ, γιατί ήθελα πάρα πολύ να είχες συνεχίσει... Θα έπαιρνα πάρα πολλά διαβάζοντάς σε τώρα...

Επανερχόμενη στα βιώματα και τις εμπειρίες σου, συνειδητοποιώ ότι αυτές είναι που κάνουν τη δική σου γενιιά τόσο ξεχωριστή. Έζησε, άντεξε και είδε πράγματα που σήμερα εμείς οι νέοι θεωρούμε τόσο απόμακρα... Τα βλέπουμε στον κινηματογράφο και τα διαβάζουμε σε βιβλία μόνο...σχεδόν σαν παραμύθι. Στην ουσία δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι αυτά τα πράγματα μπορεί να συμβούν και σ'εμάς τους ίδιους... Ίσως να είναι αυτά που σ'έκαναν έτσι δυνατό/ακλόνητο/απόλυτο σε κάποια σημεία, όπως σε ξέρω εγώ σήμερα...


Σε κάποιες σελίδες αυτού του ημερολογίου, δεν πίστευα στα μάτια μου, σε άλλα σημεία βούρκωνα, γιατί ήξερες να γράφεις μέσα απ'την ψυχή σου, σε άλλα χαιρόμουν την αδελφοσύνη και τον πατριωτισμό σας, ενώ τώρα βλέπω συμφέρον και διχασμό μονάχα, και όλα τα άλλα περί ιδεολογίας και ιδανικών, είναι θέατρο- στημένη παράσταση...


Σε λίγες μέρες θα ξαναβρεθούμε... Και τότε, θα σου δώσω αυτό το μικρό μου αφιέρωμα.

Θα το ακουμπήσω στην παλάμη ενός γκριζομάλλη αρχοντάντρα που πάντα θαύμαζα για την "τετράγωνη" λογική του, πάντα κρατούσα σαν πρότυπο τα λόγια του, και που κοιτάζοντάς τον τώρα, βλέπω μικρή τη φθορά του χρόνου πάνω του...

Η παλάμη που θα το πάρει όμως, δε θα'ναι μόνο εκείνου του γκριζομάλλη αρχοντάντρα, αλλά και του άλλου, του ψηλόλιγνου μελαχροινού λεβέντη που πολέμησε, πείνασε, ταλαιπωρήθηκε, στερήθηκε, αλλά πάλεψε, προόδευσε, επέζησε, ΕΖΗΣΕ! Του παλληκαριού εκείνου με την παιδιάστικη αφέλεια, του ευαίσθητου εκείνου νέου... Ναι, γλυκέ μου, θα το πάρει και το "τρελό φανταράκι" όπως αποκαλούσες τότε τον εαυτό σου...

Αφιερώνεται και στους δυο.
Θα το πάρουν και οι δυο.

Ανατολή και Δύση... τι σημασία έχουν αυτές οι έννοιες για τη δική σου ζωή, όταν εσένα ο ήλιος σου μεσουρανεί συνέχεια;

Το μόνο που ήθελα τελικά να κληρονομήσω από σένα που αγαπώ τόσο πολύ, το πήρα ήδη. Είναι αυτό το ημερολόγιο.
Διαβάζοντάς το μόνη μου, θα συγκινούμαι πάντα.
Διαβάζοντάς το στα παιδιά που μάλλον κάποτε θα κάνω ή στα εγγόνια μου πιο μετά, θα νιώθω περηφάνεια που σε γνώρισα...

Σε ευχαριστώ για όλα όσα μου έδωσες.

Σε ευχαριστώ που υπάρχεις.

Υποκλίνομαι... :worship:



Η Βασούλα-Κατερίνα σου
16/5/1984


Image

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria


το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.gr/


στο VIMEO: https://vimeo.com/uservasoula2908
User avatar
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
 
Posts: 45747
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 15, 2007 1:29 am
Irc nick: ArELa
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby LoLitA » Sun Nov 15, 2009 2:46 pm

Μόλις πριν λίγο τελείωσα και την τελευταία καταχώρηση που έγραψες :(
Απίστευτο. Και τα τελευταία λόγια, οι τελευταίες φράσεις τραγικά προφητικές για το τι θα επακολουθούσε στην Αθήνα τις μέρες της κατοχής.
Καταρχήν και πάλι ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτές τις προσωπικές αναμνήσεις μαζί μας.

Κατά δεύτερον το έχω πει πολλάκις, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι αυτό το ημερολόγιο θα μπορούσε να είχε γίνει άνετα βιβλίο...

Αλλά και δω που είναι δίνεται σε πολλούς η ευκαιρία να τον γνωρίσουν και να πάρουν μια ιδέα τι
πέρναγαν πολλοί από τους δικούς μας (τους μεγαλύτερους προφανώς) όταν ήταν παλικάρια 20 χρονών την στιγμή που η δικιά μας 20χρονη νεολαία ενδιαφέρεται για το κάθε νέο pc game και το wow και αγνοεί σημαντικά κομμάτια της Ελληνικής Ιστορίας.

Εγώ θα το τυπώσω για να το έχω και μαζεμένο σαν ιστορικό χρονικό γιατί πολύ δύσκολα βρίσκεις κάτι τέτοιο.

Το γράμμα που του έστειλες το 1984, πολύ συγκινητικό και πράγματι το βρήκα πολύ διαφορετικό
από το συνηθισμένο σου ύφος :shock:

Nομίζω ότι πολλά λόγια δεν χρειάζονται.

Ένα ολοκληρωμένο απίστευτο προσωπικό χρονικό που μοιράστηκες μαζί μας, ανεκτίμητο και μοναδικό. :)

:rose:
“Bravery is believing in yourself, and that thing nobody can teach you.”

Image
User avatar
LoLitA
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
 
Posts: 2312
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Tue Apr 17, 2007 12:53 am
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby ArELa » Mon Nov 16, 2009 12:36 am

Ξέρεις, όταν (μετά το θάνατό του) βρήκα στο γραφείο του το γράμμα που του είχα γράψει τότε , το χιλιοδίπλωσα , το'κανα ένα μικρό "πακετάκι" και κράτησα μέσα στο τετράδιο του ημερολογίου του. Είχα πάμπολλα χρόνια να το δώ... Και αντιγράφοντάς το εδώ, ξανάζησα τη βίκυ του τότε, το πώς ένιωθα τότε... Φορτίστηκα και η συγκίνηση φαίνεται ακόμα και στα τυπογραφικά λαθάκια που βλέπει κανείς στην αντιγραφή... (θα το ρετουσάρω κάποια στιγμή).

Μ'αυτά που έγραψες εσύ Λολιτάκι μου, συγκινήθηκα διαφορετικά... σχεδόν βούρκωσα. Σ'ευχαριστώ που τίμησες αυτή την ξεχωριστή για μένα ενότητα όσο κανένας άλλος... :ty: Ως ένα σημείο ήταν σα να μοιράστηκες μαζί μου ακόμα και την αγάπη μου γι'αυτόν. Είναι μια δικαίωση του λόγου που ήθελα να τον έχω εδώ μέσα... Να το εκτυπώσεις, να το κρατήσεις, αφού το αγάπησες και να το μεταδώσεις κι όλας όπου μπορείς... Τέτοια κομμάτια αξίζει να γίνονται κτήμα όλων. Να'σαι καλά. :rose:
Image

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria


το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.gr/


στο VIMEO: https://vimeo.com/uservasoula2908
User avatar
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
 
Posts: 45747
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 15, 2007 1:29 am
Irc nick: ArELa
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby Polikos Arkoudos » Mon Jan 18, 2010 1:59 pm

Επανερχόμενη στα βιώματα και τις εμπειρίες σου, συνειδητοποιώ ότι αυτές είναι που κάνουν τη δική σου γενιιά τόσο ξεχωριστή. Έζησε, άντεξε και είδε πράγματα που σήμερα εμείς οι νέοι θεωρούμε τόσο απόμακρα... Τα βλέπουμε στον κινηματογράφο και τα διαβάζουμε σε βιβλία μόνο...σχεδόν σαν παραμύθι. Στην ουσία δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι αυτά τα πράγματα μπορεί να συμβούν και σ'εμάς τους ίδιους... Ίσως να είναι αυτά που σ'έκαναν έτσι δυνατό/ακλόνητο/απόλυτο σε κάποια σημεία, όπως σε ξέρω εγώ σήμερα...


Σε κάποιες σελίδες αυτού του ημερολογίου, δεν πίστευα στα μάτια μου, σε άλλα σημεία βούρκωνα, γιατί ήξερες να γράφεις μέσα απ'την ψυχή σου, σε άλλα χαιρόμουν την αδελφοσύνη και τον πατριωτισμό σας, ενώ τώρα βλέπω συμφέρον και διχασμό μονάχα, και όλα τα άλλα περί ιδεολογίας και ιδανικών, είναι θέατρο- στημένη παράσταση...


πολύ αληθινό!!
ευχαριστώ :grs:

"Ο Πατριωτισμός είναι έμφυτος στον άνθρωπο, μα εγώ είμαι Εθνικιστής"
-Κωστής Παλαμάς-


-= αλήτες ρουφιάνοι γιουτουμπουτατζήδες =-
User avatar
Polikos Arkoudos
Πορωμένος Ιδεογραφίτης
Πορωμένος Ιδεογραφίτης
 
Posts: 775
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Thu Jan 14, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby Polikos Arkoudos » Mon Jan 18, 2010 2:22 pm

Διάβασα το ημερολόγιο!
Η πραγματική ιστορία , χωρίς σκοπιμότητες διαστρέβλωσης , είναι αυτή που ακους ή διαβάζεις από ανθρώπους που τα έζησαν.

(συγνώμη για την δεύτερη απάντηση - δεν μπορούσα να τροποποιήσω)

"Ο Πατριωτισμός είναι έμφυτος στον άνθρωπο, μα εγώ είμαι Εθνικιστής"
-Κωστής Παλαμάς-


-= αλήτες ρουφιάνοι γιουτουμπουτατζήδες =-
User avatar
Polikos Arkoudos
Πορωμένος Ιδεογραφίτης
Πορωμένος Ιδεογραφίτης
 
Posts: 775
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Thu Jan 14, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby ArELa » Mon Jan 18, 2010 3:15 pm

Δεν πειράζει. Εδώ και double και triple posting επιτρέπεται. :wink:
Ευχαριστώ για το φόρο τιμής που αποτείεις στο θείο μου. :rose:
Image

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria


το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.gr/


στο VIMEO: https://vimeo.com/uservasoula2908
User avatar
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
 
Posts: 45747
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 15, 2007 1:29 am
Irc nick: ArELa
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby Orion » Thu Apr 15, 2010 11:15 pm

Ενα μεγαλο μπραβο απο μενα κι ενα ευχαριστω που μας εδωσες την ευκαιρια να διαβασουμε το ημερολογιο του θειου σου :thumb:
User avatar
Orion
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
 
Posts: 461
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Fri Apr 09, 2010 8:56 pm
Gender: Male

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby Novus » Sat Apr 17, 2010 3:31 am

Βίκυ ό,τι κι αν πω είναι λίγο γι' αυτόν τον ήρωα. Εύγε και πάλι εύγε! Τιμή μου και μόνο που διαβάζω αυτά που έζησε και έκανε.

Συγχαρητήρια που μας το παραθέτεις για να μπορούμε να βλέπουμε κιόλας την αληθινή περιγραφή της ιστορίας μας κι όχι τη διαστρέβλωσή της που προσπαθούν να μας πασάρουν. Τέτοιες πηγές είναι ανεκτίμητες και αποτελούν μέρος της πλούσιας κληρονομιάς που μας αφήνουν τέτοια παληκάρια.

Καταλαβαίνω απόλυτα (και εσύ ειδικά γνωρίζεις το γιατί) πόσο σου στοίχισε η απώλειά του.
Όσο όμως κουρνιάζει μεσ' στην καρδιά σου κι όσο τον τιμάς με τις καταθέσεις της ψυχής σου αποτυπωμένες σε ποιήματα γεμάτα ειλικρίνεια, αγάπη και πάθος τότε να σαι σίγουρη πως θα είναι για πάντα δίπλα σου. Το πιστεύω και μ' αυτό πορεύομαι...
User avatar
Novus
Ιδεογραφίτης με τα όλα του
Ιδεογραφίτης με τα όλα του
 
Posts: 98
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 04, 2010 8:23 am
Irc nick: Novus
Gender: Male

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby ArELa » Sat Apr 17, 2010 8:24 am

Aυτές τις μέρες πάντα μελαγχολώ...
Έφυγε βλέπετε 14 Απρίλη... Κάθε φορά που πάω Κάλαμο τέτοια εποχή, τον νιώθω πιο κοντά μου, αλλά μελαγχολώ... Ξαναζώ έντονα το φευγειό του σαν να'ταν χθες, σαν να μην πέρασαν 13 χρόνια από τότε... Και συνήθως γυρίζω σιωπηλά στο πιο φορτισμένο συναισθηματικά στιχούργημα που έγραψα ποτέ μου, που έγραψα για εκείνον, για να του κάνω μοναχή μου ένα μνημόσυνο, με τον δικό μου τρόπο...
Πολύ κοντά σ'αυτήν την επέτειο, ήρθατε κι εσείς να αφήσετε δυο λόγια, φόρο τιμής για εκείνον... Το δικό σας λουλούδι... Σας ευχαριστώ, παιδιά... Κι είμαι σίγουρη ότι μέσα από μένα σας λέει κι εκείνος το ίδιο. :rose:
Image

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria


το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.gr/


στο VIMEO: https://vimeo.com/uservasoula2908
User avatar
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
 
Posts: 45747
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 15, 2007 1:29 am
Irc nick: ArELa
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby KAL EL » Thu Sep 09, 2010 1:37 am

Καταθέτω τά δάκρυά μου, σπονδή στην μνήμη σου Μιμάκο μου. Επέτρεψέ μου την χρήση της προσωπικής αντωνυμίας, διότι η Βασούλα σου μέσα από την διήγησή της με έκανε να σε νιώσω δικό μου άνθρωπο.
Η ύπαρξή σου, η πορεία σου σε αυτή την ζωή, επιβεβαιώνουν γιά άλλη μία φορά την άποψή μου ότι ο φέρων μέσα του το Φώς, την Αγάπη και όλες τις αρετές της Ανδρείας, δεν ντρέπεται να φυλάξει ένα λουλούδι μαζί με τις αναμνήσεις του, δεν φοβάται να δακρύσει και δεν φοβάται να ριχτεί στην μάχη για να υπερασπιστεί την πατρίδα του.
Βίκυ μου είσαι πολύ τυχερή που μοιράστηκες τόσες πολύτιμες στιγμές με τον Μιμάκο σου.
Όλα τα είδα, τις φωτογραφίες, το ποιήμα που του έγραψες...
Μερικές φορές τα συναισθήματά μας είναι τόσο έντονα, που η προσπάθεια να τα περιγράψουμε με λόγια αποτυγχάνει και μειώνει την ένταση και την ομορφιά τους.
Οπότε θα προτιμήσω να μην μιλήσω.
Το ημερολόγιο το διάβασα ολόκληρο σήμερα ( μου ήταν αδύνατον να σταματήσω ) και το διάβασα μεγαλόφωνα ( με τα ενδιάμεσα διαλείμματα λόγω κλάματος ....) για να το ακούσει και ο πατέρας μου. Διότι και αυτός είναι παιδί του πολέμου, σε ηλικία 20 ετών το έσκασε από την Νίσυρο μαζί με Εγγλέζους και μέχρι την λήξη του πολέμου έμεινε μαζί τους. Από ιστορίες άλλο τίποτα. Προφορικός λόγος όμως όχι γραπτός. Συγκινήθηκε πάρα πολύ και όταν τελείωσα την ανάγνωση, έμεινε για λίγο σιωπηλός και μετά είπε . Εμείς ήμασταν τυχεροί και γυρίσαμε. Τόσα άλλα παιδιά που άφησαν τα κόκκαλά τους εκεί, ποιός τα θυμάται τώρα εκτός από τους συγγενείς τους που τους έχασαν. Σίγουρα όχι αυτοί οι πουλημένοι που κάθονται στις πρώτες θέσεις όταν γίνονται οι παρελάσεις. Είναι πικραμένος και προβληματισμένος με όλα αυτά που γίνονται στις ημέρες μας.
Θα ήθελα να ήταν εδώ ο Μιμάκος ως φυσική παρουσία, για να του έδινα μία σφιχτή αγκαλία.
Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί πρέπει να βιώνουμε τόσο έντονα συναισθήματα αγάπης, να δενόμαστε τόσο πολύ με αγαπημένα μας πρόσωπα και μετά να πρέπει να υποστούμε την διαδικασία της απώλειας.. Ίσως είναι θέμα μίας άλλης συζήτησης. Εδώ τώρα αποδίδουμε τιμή σε έναν λεβέντη που πάντα θα βρίσκεται ανάμεσά μας. Θα κλείσω με ένα απόσπασμα από τα λόγια της Αρετής προς τον Ηρακλή. " Οι γεροντότεροι αγάλλονται γιατί τους τιμούν οι νέοι και γιατί των παλιών έργων τους, διατηρούν γλυκειάν ανάμνησι και από τις παρούσες πράξεις τους, επειδή τις ενεργούν σωστά, ευχαριστιούνται. Εξ αιτίας μου είναι αγαπητοί στους θεούς, αγαπητοί στους φίλους των, πολύτιμοι στις πατρίδες των. Και όταν έλθη της ζωής το μοιραίο τέλος, δεν κείτονται στον τάφο χωρίς τιμές, λησμονημένοι, αλλά μέσα στην μνήμη των ανθρώπων ζούν στους αιώνες, ΠΑΝΤΑ ΘΑΛΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΞΟΛΟΓΗΜΕΝΟΙ.
:rose: :rose: :rose: :rose:
<<Αναιρώ, όπως δεν αναίρεσε ποτέ κανείς, και είμαι εν τούτοις το αντίθετο ενός αρνητικού πνεύματος>>
FR.NIETZSCHE - ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ (Πώς κανείς γίνεται, εκείνο που είναι)
User avatar
KAL EL
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
 
Posts: 1410
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Thu Sep 02, 2010 9:43 pm
Irc nick: KAL EL
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby ArELa » Sat Sep 11, 2010 4:14 pm

Άργησα λιγο ν'απαντήσω εδώ Καλλιόπη μου, γιατί όποτε έμπαινα και σε διάβαζα, φορτιζομουν και μ'έπιαναν τα κλάματα...

Είναι αυτή η γωνιά ένα προσκυνητάρι γι'αυτόν, ο χώρος του, είναι το σημείο που τον κρατώ στη ζωή... Η φυσική του παρουσία, όσο παράξενο και αν ακούγεται, μου λείπει πολύ ακόμα αν και ξέρω πως δυσκολα θα ζούσε ως τώρα (μέχρι τα 103 δηλαδή)...

Σ'ευχαριστώ καρδούλα μου για όσα κατέθεσες πιο πάνω. Έχω την αίσθηση πως διαβάζοντάς τα, εκείνος χαμογέλασε, άσχετα αν έκλαψα εγω.. :D
Δεν θα τα αγγιξω, γιατί δεν χρειάζονται ανάλυση.
Απλά σ'ευχαριστώ... :rose:
Image

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria


το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.gr/


στο VIMEO: https://vimeo.com/uservasoula2908
User avatar
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
 
Posts: 45747
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 15, 2007 1:29 am
Irc nick: ArELa
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby kos » Fri Sep 24, 2010 1:32 pm

ArELa wrote:ΕΚ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ (απ'τον παλιό μας ιστότοπο)

ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ Σ'ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ...

PostPosted: Fri Jul 07, 2006 5:36 pm



Σαν σήμερα έχασα ένα λεβέντη θειο, στα 90 του, πλήρης ημερών θα πείτε...μα ήταν ΝΕΟΣ θα σας πω... Και τι μας νοιάζει εμάς ρε Βίκυ θα μου πείτε, για κάποιον που δε γνωρίσαμε ποτέ..πώς και γιατί να τον μνημονεύσουμε εδώ? Μα θα "γνωρίσετε" εδώ, ένα σπουδαίο κομμάτι του ανδρός θα πω...και θα τον αγαπήσετε κι εσείς...ίσως όχι με τον τρόπο τον δικό μου, μα θα τον αγαπήσετε σας λέω...

Γεννήθηκε το 1907 μια παγωμένη νύχτα του Φλεβάρη, και έφυγε 13 του Απρίλη του 1997, που ήταν παραδόξως κρύα και συννεφιασμένη... Ορφάνεψε 7 χρονών...Ουσιαστικά πορευτηκε και πάλεψε μονάχος του να στήσει τη ζωή του...Στην πορεία παντρεύτηκε την αδερφή του πατέρα μου κι έτσι είχα την ευλογία να τον γνωρισω κι εγώ... 50 και κάτι χρονών εκείνος όταν γεννήθηκα εγώ, αλλά τόσο ΝΕΟΣ που δεν το κατάλαβα ποτέ μου... 'Εζησε μια ζωή πραγματικά γεμάτη με μύριες εμπειρίες, βιώματα, δοκιμασίες στις καταγραφές του...
Μια απ'αυτές ήταν όταν πολέμησε στα βουνά των συνόρων μας στο βορρά...

Δε θα πω άλλα για τον άνθρωπο αυτό που αγάπησα πολύ. Θ'αφήσω να μιλήσει ένα απόσπασμα απ'το ημερολόγιό του, που το'γραφε μέσα στις φωτιές του πολέμου, όταν ξαπόσταινε για λίγο είτε σε οχυρά είτε σε πόλεις... Αυτή η καταγραφή του έγινε στη Θεσσαλονίκη, στις 18 του Απρίλη του 1941... ΄Διάλεξα αυτήν γιατί είναι κοντά στο Πάσχα, όπως κι εμείς τώρα... Δίπλα απ'την καταγραφή του κολλημένο με σελοτέηπ κρατώ ακόμα, το λουλουδάκι που υπάρχει ακόμα εκεί αποξηραμένο σήμερα πια, από εκείνον τον επιτάφειο...

Θα το αντιγράψω ΑΚΡΙΒΩΣ όπως το έγραψε, με καθαρευουσιάνικες εκφορές της τότε εποχής...

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ



18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941


Σ'αυτό το σημείο υπάρχει επικολλημένο στο ημερολόγιό του, ένα λουλουδάκι από τον Επιτάφειο από κάποια εκκλησιά της Θεσσαλονίκης, το 1941...

Image


Σήμερα Μεγάλη Παρασκευή, πηγαίνομεν το πρωί στην αποκαθήλωσι και προσκυνούμεν τον εσταυρωμένον που παρ'όλην την θυσίαν του για μας, δυστυχώς ακόμα δεν μπορέσαμε να τον νοιώσουμε και εξακολουθούμε και την ημέραν αυτήν ακόμη, να σκοτώνη ο ένας τον άλλον.

Το βράδυ και κατά την ώρα που παρακολουθούσα την μεταφοράν του επιταφείου, η οποία έγινε εντός της εκκλησίας, βλέπω μια δεσποινίδα να με πλησιάζει, και πριν προφθάσω να καταλάβω τι ήθελε, μου έβαλε στο χέρι μου ένα τάληρο, κι έκλεισε σφιχτά την παλάμην μου. Καθώς είμεθα κουρασμένοι και κακοντυμένοι, μας γνωρίζουν πως είμεθα στρατιώται του μετώπου και μας ελυπούντο. Η προσφορά της αυτή με συνεκίνησε τόσο πολύ, που τα μάτια μου βούρκωσαν από δάκρυα...

Σήμερα, διά μέσου του Ερυθρού Σταυρού ειδοποιήσαμεν τους δικούς μας ότι ευρισκόμεθα εν τη ζωή...

Από χθες το βράδυ μας πήρε μια κυρία να κοιμηθούμε σπίτι της, όπου είχε ακόμη άλλους εξ στρατιώτες. Η καλοσύνη της κυρίας αυτής δεν περιγράφεται. 'Εκανε το παν για να μας περιποιηθεί, το βράδυ μας έδωσε εσώρουχα να αλλάξωμεν και σήμερα το πρωί μας έλουσε και μας έπλυνε τα λασπωμένα ρούχα μας. Είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος με ανθρώπινα αισθήματα και καρδιά μεγάλη. Μακαρίζουμε την τυχην μας που απλώσαμε το σώμα σ'ένα στρώμα μαλακό, που φάγαμε ζεστό φαγητό, που πλύναμε πρόσωπο και σώμα και μαλλιά.

Ο Πόλεμος εξακολουθεί και οι δικοί μας με τους Εγγλέζους ανθίστανται καλά και εμένα τα λεπτά μου τελειώνουν. Ευτυχώς που σε κάοιο σχολείο μας δίδουν κάπου λίγο σισίτιο και προπαντός λίγο ψωμάκι από εράνους που κάνουν αι γυναίκες.
Μας τρώει όμως η αγωνία της αύριον και δεν γνωρίζομεν πόσο θα κρατήσει αυτή η κατάστασις ακόμη.-



------------------------------------------

Μου άφησε πολλά αυτός ο άνθρωπος. Μου άφησε αγάπη, αμέτρητες υπέροχες στιγμές κοντά του σαν παιδούλα- που με λάτρευε σαν παιδί του μην έχοντας παιδιά δικά του. Μου άφησε αρχές, διδάγματα, σκέψεις, ιδέες...μου άφησε χαρές πολλές...μου άφησε και ένα σπιτάκι στον Κάλαμο, ασήμαντο για μένα ως περιουσιακό στοιχείο γιατί ποτέ δεν υπολόγιζα το χρήμα σε ανθρώπινες σχέσεις, αλλά ΠΟΛΥ σημαντικό γιατί εκεί έζησα αλησμόνητες στιγμές μ'εκείνον και τη θεια μου, σε μια εποχή αθωότητας και ξεγνοιασιάς για μένα όταν ήρθα για 2 χρόνια στην Ελλάδα. Μέσα στα πολλά που μου άφησε, πολλά που δεν αποτιμώνται, είναι κι αυτό το ημερολόγιο, Ο,ΤΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ μου έχει μείνει από εκείνον...

'Ισως (αν το θελήσετε), να γράφω κατά καιρούς αποσπάσματα απ'το συναρπαστικό αυτό ημερολόγιό του. Σίγουρα θα γράψω στην εθνική μας εορτη της 28ης Οκτωβρίου. Εκεί δεν θα τιμώ μόνο τον ίδιο, αλλά και την ΕΛΛΑΔΑ μας, για την οποία πολέμησε με πάθος, πείσμα, απίστευτες αντοχές κι ελάχιστο ρουχισμό, εφόδια και όπλα.







Πολύ ωραίο το θέμα αυτό...τέτοιους λεβέντες έχουμε ανάγκη σήμερα...
kos
Φρεσκαδούρα
Φρεσκαδούρα
 
Posts: 1
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Fri Sep 24, 2010 1:01 pm
Irc nick: kos13
Gender: Male

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby ArELa » Fri Sep 24, 2010 1:36 pm

Καλως ήρθες :rose:

(εχεις ΡΜ)
Image

I faced it all and I stood tall, and did it my way....

Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


στο Youtube:
http://www.youtube.com/user/vasoula2908/featured
https://www.youtube.com/user/vasoula2908asteria


το μπλογκ μου: http://ideografhmata.blogspot.gr/


στο VIMEO: https://vimeo.com/uservasoula2908
User avatar
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
 
Posts: 45747
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Sun Apr 15, 2007 1:29 am
Irc nick: ArELa
Gender: Female

Re: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

Postby LoLitA » Tue Oct 26, 2010 12:28 am

Πλησιάζουν οι μέρες ...



και δεν ξεχνάμε.

Για τους ήρωες εκείνης της εποχής, και για ειδικά για 2 συγκεκριμένους, τον ιδιαίτερα αγαπητό εδώ στα ιδεό - και έναν ακόμα).

:) :rose:

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά

Μες τους δρόμους τριγυρνάνε,
οι μανάδες και ζητάνε ν' αντικρίσουνε
τα παιδιά τους π' ορκιστήκαν,
στο σταθμό σαν χωριστήκαν να γυρίσουνε.

Μα για κείνους πού 'χουν φύγει
και η δόξα τους τυλίγει, ας χαιρόμαστε
και καμιά ποτέ ας μην κλάψει
κάθε πόνο της ας κλάψει κι ας ευχόμαστε.

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά.
Παιδιά, στη γλυκιά Παναγιά,
προσευχόμαστε όλες, νά 'ρθετε ξανά.

Λέω σ' όσες ξαγρυπνάνε
και για κάποιον ξενυχτάνε και στενάζουνε,
πως η πίκρα κι η τρεμούλα
σε μια γνήσια Ελληνοπούλα δεν ταιριάζουνε.

Ελληνίδες του Ζαλόγγου
και της πόλης και του λόγγου και Πλακιώτισσες,
όσο κι αν πικρά πονούμε,
υπερήφανα ας πούμε σα Σουλιώτισσες.

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά.
Παιδιά, στη γλυκιά Παναγιά,
προσευχόμαστε όλες, νά 'ρθετε ξανά.
Mε της Νίκης τα φτερά,
σας προσμένουμε παιδιά.

“Bravery is believing in yourself, and that thing nobody can teach you.”

Image
User avatar
LoLitA
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
Ιδεογραφίτης Υψηλών Ταχυτήτων
 
Posts: 2312
Likes: 0 post
Liked in: 0 post
Joined: Tue Apr 17, 2007 12:53 am
Gender: Female

PreviousNext

Return to Το Ημερολόγιο ενός Ηρωα

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest