Login    Register

ποιηση για την Ποιηση

Κομμάτια ή Ποιήματα Ελλήνων και Ξένων λογοτεχνών/ποιητών που αγαπήσατε
  • Author
    Message

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Tue Jan 25, 2011 9:50 pm

"Ολα γινονται εκτος απο αυτα που δεν γινονται" ειχε πει ενας φιλος καποτε
Για αυτα που δεν γινονται πια κι εγω θα ηθελα να ηταν αλλιως....
Φχαριστωσε ονειροαχτίδα :rose:

Και να που η σκληρη σιωπη μου μπηγεται μες στον παραμικρο ηχο που ξεμυτιζει.
Με βασανιζει που δεν μπορω να γαληνεψω τις δυσβατες πλαγιες μου
Εκει οπου μετεωρη φιλοξενια μπορεσα μοναχα να παρασχω,
Εγω, που τεινω πάντα κατακορυφα
Και τρεφομαι μοναχα με την ξηρασια του κυανου.
Κοιτω τα ελατα που γερνουν, ακινητοι προσκυνητες, προς την κοφτερη κορφη μου.
Πεδιαδες, λαγκαδια, βοσκοτοπια κι εσεις δαση, μη μου θυμωνετε για τα' αφ' υψηλου μου διασελα!
Διψω ακορεστα τη θαλασσα, την απεραντη πλαγιασμενη, την αεικινητη που τα συννεφα δοκιμασαν να μου αποκαλυψουν.
Αδιαλειπτως προς τα κει κατευοδωνω τις πιο ευαισθητες πηγες μου, τις πλεον ευζωες, τις ευχυμες!
Καμια τους δεν επεστρεψε ποτε κοντα μου.
Ακομη ελπιζω.

JULES SUPERVIELLE
Η επι ορους ομιλια
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Mon Feb 07, 2011 1:00 pm

θελω
μια ζεστη κουβερτα
αντι γι'αυτο το ποιημα
που ξετυλιγεται με υποπτα κροσσια
σκαλωνοντας σε καθε αγκαθι, βρυση ή καρφι.

Ενα σοβαρο μονοχρωμο σκεπασμα
αδιαφανες
κι αδιαφορο στις αχτιδες της μνημης.

Μυρτω Αναγνωστοπουλου
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Wed Mar 02, 2011 9:15 pm

Σκεπαστηκα με εφτα πεπλα
για να με ξεσκεπασεις
εφτα φορες

Μυρωθηκα μ’ εφτα μυρα
για να με μυρισεις
εφτα φορες

Σου ειπα εφτα ψεματα
για να με αφανισεις
εφτα φορες

Evan Goll


Image
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Oneiro » Thu Mar 03, 2011 1:10 am

Χωρίς να είμαστε τίποτ' άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ' απ' τα δέντρα
Φοβισμένοι, αφήνοντας τις λέξεις μας να είναι τρυφερές
Από φόβο μήπως ξυπνήσουμε τις κουρούνες,
Από φόβο μήπως έρθουμε
Αθόρυβα μέσα σ' έναν κόσμο φτερών και κραυγών.

Αν ήμασταν παιδιά, ίσως να σκαρφαλώναμε,
Θα πιάναμε τις κουρούνες να κοιμούνται, και δεν θα σπάγαμε ούτε κλαράκι,
Και, μετά το μαλακό ανέβασμα,
Θα τινάζαμε τα κεφάλια μας πιο πάνω απ' τα κλαριά
Για να θαυμάσουμε την τελειότητα των άστρων.

Πέρα απ' τη σύγχυση, όπως συμβαίνει συνήθως,
Και τον θαυμασμό για όσα ο άνθρωπος γνωρίζει,
Πέρα απ' το χάος θα 'ρχόταν η μακαριότητα.

Αυτό, τότε, είναι ομορφιά, είπαμε,
Παιδιά που με θαυμασμό κοιτάζουν τ' αστέρια,
Είναι ο σκοπός και το τέλος.


Χωρίς να είμαστε τίποτ' άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ' απ' τα δέντρα..

Dylan Thomas


Image
Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 494
Joined: Sun Sep 13, 2009 4:48 am
Gender: Female

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Sat Mar 05, 2011 2:34 pm

Μονα Λαρα
- Μα τ'ονειρο, ονειρο 'ναι. Θα περασει
ετσι οπως ηρθε. Κι οταν ξημερωσει,
τοτε, το σπιτι φεγγει, κι αλλην οψη
παιρνουνε τα ονειρα όλα....

Λευκη Πριγκιπισσα
- Αιωνια, ωστοσο,
ειναι με μας συνυφασμενα. Σκεψου:
ποια ζωη ζηθηκε πιοτερον απ'οσο
οι εικονες των ονειρων σου; Και τι'ναι
πιο δικο σου; Κοιμασαι μονη. Οι πορτες
ειναι μανταλωμενες. Δε μπορει
τιποτα να συμβει. Μα ανταυγασμενος
απο σε, κρεμεται μεσα σου ενας κοσμος
ξενος.

σιωπων κι ονειρων :rose:

Image
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Fri Mar 11, 2011 9:20 pm

Αρμυρας ζωη
Μα ψαρια δε βλεπω
Τι να' χει συμβει;

Κοχυλια νεκρα
Παφλασμος των κυματων
Η ωρα μηδεν.

Γιαπωνεζικο Χαικου

Image

Οταν η φυση κραυγαζει, οι ανθρωποι βουβαινονται.
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby PELTASTIS VARNAVAS » Mon Mar 21, 2011 9:48 am

ετη πολλα σημερα στη στηλη της ποιησης!!!! :xara:


Στον μεγάλο Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη αφιερώνει φέτος το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21 Μαρτίου), με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γέννησή του, προγραμματίζοντας τις εξής εκδηλώσεις:

http://akamas.wordpress.com/2011/03/18/ ... F%85-2011/

Στον Νίκο Γκάτσο είναι αφιερωμένη η εκπομπή «Εποχές και συγγραφείς». Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε το 1911 στην Ασέα Αρκαδίας. Αν και είναι γνωστός σαν ποιητής, το πρώτο κείμενό του «Ενας ασήμαντος άνθρωπος» ήταν πεζό. Κατόπιν εμφανίστηκε με παραδοσιακά ποιήματα το 1931 και 1932 στη «Νέα Εστία» και το 1933 στο περιοδικό «Ρυθμός». Τα ίδια χρόνια δημοσίευσε κριτικά σημειώματα για την Μυρτιώτισσα στο «Ρυθμό» και τον Κωστή Μπαστιά στις «Μακεδονικές Ημέρες». Υπήρξε από τους πρωτεργάτες του πρωτοποριακού περιοδικού «Νέα Γράμματα», μαζί με τον Γιώργο Κατσίμπαλη και τον Οδυσσέα Ελύτη. Υστερα από σιωπή λίγων χρόνων, εξέδωσε το 1943 το ποίημα «Αμοργός» που δημιούργησε μεγάλη αίσθηση στους λογοτεχνικούς κύκλους. Εκτοτε δε δημοσίευσε παρά τρία μόνο ποιήματα με τίτλους «Ελεγείο», «Ο Ιππότης και ο θάνατος» και «Τραγούδι του παλιού καιρού» αφιερωμένο στον Γιώργο Σεφέρη. ...............

http://dytikosanemos.blogspot.com/2011/ ... _3088.html

αμοργος, γκατσος, αρκας, κυψελιωτης.... :worship: τι να πω αλλο?
κυψελη η μεκκα των συγχρονων ποιητων...κικη δημουλα....γκατσος...ελυτης...
κυψελη η ποιηση της καθημερινοτητας
σε πεισμα των τρομολαγνικων ΜΜΕ... :freak:
"Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη
να μην αγριέψει...
"


"Παντιγέρα μαύρη ρούσσα προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά"

"Θε μου πόσο παράξενοι
είν' οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας
μα γελαστοί οι αθρώποι"




ΧΑΪΝΗΔΕΣ
PELTASTIS VARNAVAS
Επίτιμος
Επίτιμος

User avatar
 
Posts: 2259
Joined: Fri Aug 21, 2009 1:23 pm
Location: Famagusta - ποιητάρης
Irc nick: καστροπολεμίτης
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby KAL EL » Mon Mar 21, 2011 10:59 am

Γιά να δώ τί θα οργανώσει το κέντρο μεταφραστών και λογοτεχνών στην παλιά πόλη... :wink:
Πάντως ο Ρένος Αποστολίδης είναι της άποψης ότι η μελοποίηση των ποιημάτων, μειώνει την αξία τους .
Ναι μεν μέσω του τραγουδιού πλησιάζει τον πολύ κόσμο, αλλά....
<<Αναιρώ, όπως δεν αναίρεσε ποτέ κανείς, και είμαι εν τούτοις το αντίθετο ενός αρνητικού πνεύματος>>
FR.NIETZSCHE - ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ (Πώς κανείς γίνεται, εκείνο που είναι)
KAL EL
Αρρωστος Ιδεογραφίτης
Αρρωστος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 1410
Joined: Thu Sep 02, 2010 9:43 pm
Irc nick: KAL EL
Gender: Female

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby ION 4ever » Tue Mar 22, 2011 3:03 am

PELTASTIS VARNAVAS wrote:ετη πολλα σημερα στη στηλη της ποιησης!!!! :xara:
Στον μεγάλο Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη αφιερώνει φέτος το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21 Μαρτίου), με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γέννησή του, προγραμματίζοντας τις εξής εκδηλώσεις:
http://akamas.wordpress.com/2011/03/18/ ... F%85-2011/

Χαίρομαι πολύ για αυτό.
Ο Ελύτης είναι το κόλλημα μου των τελευταίων ετών.
Δεν εννοώ να το ξεπεράσω και δεν θέλω κιόλας.
Με επαναφέρει στο κέντρο μου και μάλιστα το Ελληνικό-Ελληνικότατο μου κέντρο.

Ο ψαράς που ανέβασε κι έριξε πάλι πίσω στούς καιρούς τόν Παράδεισο !

http://www.didefth.gr/monogrammaOElyths.htm
There is a crack, a crack in everything
That's how the light gets in.
ION 4ever
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
 
Posts: 7578
Joined: Fri Dec 03, 2010 12:00 pm
Gender: Female

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Tue Mar 22, 2011 7:18 pm

Αξιον Εστι – Αναγνωσμα Τριτο – Η Μεγαλη Εξοδος

Τις ημερες εκεινες εκαναν συναξη μυστικη τα παιδια και λαβανε την αποφαση, επειδη τα κακα μαντατα πληθαιναν στην πρωτευουσα, να βγουν εξω σε δρομους και σε πλατειες, με το μονο πραγμα που τους ειχε απομεινει: μια παλαμη τοπο κατω απο τα’ανοιχτο πουκαμισο, με τις μαυρες τριχες και το σταυρουδακι του ηλιου. Οπου ειχε το κρατος κι εξουσια η Ανοιξη.

Και επειδη σιμωνε η μερα που το Γενος ειχε συνηθειο να γιορταζει τον άλλο Σηκωμο, τη μερα παλι εκεινη ορισανε για την Εξοδο. Και νωρις εβγηκανε καταμπροστα στον ηλιο, με πανου ως κατου απλωμενη την αφοβια σαν σημαια, οι νεοι με τα πρησμενα ποδια που τους ελεγαν αλητες. Και ακολουθουσαν αντρες πολλοι, και γυναικες, και λαβωμενοι με τον επιδεσμο και τα δεκανικια. Οπου εβλεπες αξαφνα στην οψη τους τοσες χαρακιες, που’λεγες ειχανε περασει μερες πολλες μεσα σε λιγην ωρα.

Τετοιας λογης αποκοτιες, ωστοσο μαθαινοντες οι Αλλοι, σφοδρα ταραχθηκαν. Και φορες τρεις με το ματι αναμετρωντας το εχει τους, λαβανε την αποφαση να βγουν εξω σε δρομους και σε πλατειες, με το μονο πραγμα που τους ειχε απομεινει: μια πηχη φωτια κατω απ’τα σιδερα, με τις μαυρες καννες και τα δοντια του ηλιου. Οπου μητε κλωνος, μητε ανθος, δακρυο ποτε δεν εβγαλαν. Και χτυπουσανε οπου να’ναι, σφαλωντας τα βλεφαρα με απογνωση. Και η Ανοιξη ολοενα τους κυριευε. Σαν να μην ητανε άλλος δρομος πανω σ’ολακερη τη γη για να περασει η Ανοιξη παρα μοναχα αυτος, και να τον ειχαν παρει αμιλητοι, κοιταζοντας πολύ μακρια, περ’απ’την ακρη της απελπισιας, τη Γαληνη που εμελλαν να γινουν, οι νεοι με τα πρησμενα ποδια που τους ελεγαν αλητες, και οι αντρες, και οι γυναικες, και οι λαβωμενοι με τον επιδεσμο και τα δεκανικια.

Και περασανε μερες πολλες μεσα σε λιγην ωρα. Και θερισανε πληθος τα θηρια, και αλλους εμαζωξαν. Και την αλλη μερα εστησανε στον τοιχο τριαντα.

ζ’

Αυτος αυτος ο κοσμος
Των ηλιων και του κονιορτου
Ο υφαντης των αστερισμων
Στη χαση του θυμητικου
Αυτος ο ιδιος κοσμος
Κυμβαλο κυμβαλο

Αυτος αυτος ο κοσμος
Ο σκυλευοντας την ηδονη
Ο πανω απ’τους Κατακλυσμους
Ο γαμψος, ο κυφος
Τις νυχτες με τη συριγγα
Στα σκυρα των πολιτειων
Αυτος ο πλατυκεφαλος
Ο εκουσιος
Ο υιος Αγγειθ

Αυτος αυτος ο κοσμος
Της αμπωτης και του οργασμου
Ο ευρετης των ζωδιακων
Στην ακρη της εκλειπτικης
Αυτος ο ιδιος κοσμος
Βουκινο βουκινο

Ο ιδιος κοσμος είναι
Της τυρβης και του αποδειπνου
Ο ασημωτης των βρυων
Στο εβγα των ονειρων
Αυτος ο κοσμος είναι
Και ματαιο γελιο μακρινο!

Ο ιδιος κοσμος είναι
Ο βιαζοντας τις κρηνες
Ο κατω απ’τους Τυφωνες
Ο δασυς, ο πυρρος
Τις μερες με τη φορμιγγα
Στους αρτεμωνες των αγρων
Αυτος ο μακρυκεφαλος
Ο ακουσιος
Και ο Σολομων.

Ο ιδιος κοσμος είναι
Των τυψεων και της νεφωσης
Ο τολμητιας των θολων
Κι οσο που φτανει η Χτισις
Αυτος ο κοσμος είναι
Και ματαιο νεφος μακρινο!


Image
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Oneiro » Sun Apr 03, 2011 11:27 pm

Πρώτος ήταν ο πρώτος πόνος.
Ύστερα, ο πόνος της ανάμνησής του.
Και της άλλης ανάμνησης ο πόνος... Ακολουθία απείρων θανάτων!
- Χρόνε Θεέ μου! ρίξε λήθη για να αλλάξω. Να γίνω ανάπηρος, να μη θυμάμαι.
Δεν ξέρω αν ήτανε η προσευχή, η κούραση, ή του μεγάλου μεσημεριού η σιωπή.
Έσκασε, έξω μου, το τελευταίο κύμα. Κι ήρθε μια σκέψη, ως ξύπνημα λυτρωτικό από τον εφιάλτη του ονείρου:
- Δεν ήτανε αυτή η ζωή, αλλά η μία εκδοχή της.
Κι ως να σκηνοθετούσα ξανά, από την αρχή, είδα τον ίσκιο μου ελεύθερο.
Και την εικοστή πρώτη Άνοιξη να με πλησιάζει χαμογελώντας. Κι όσο πλησίαζε, το χαμόγελο σκέπαζε τη μορφή.
Κι ήταν σαν να 'χε γεννηθεί ξανά ο έρωτας σε άλλο σώμα.
- Θέλω να εξομολογηθώ! φώναξα, για όσα θα πράξω...
Και τότε, έστειλε ο χρόνος λήθη του μέλλοντος. Κι άρχισε, πάλι, το ταξίδι.
Απ' την αρχή του πάλι... Κι ως ένιωσα χέρι αόρατο στα ίδια ίχνη να με οδηγεί, είδα πως ξύπνησα απ' άλλον εφιάλτη.
Και γύρισε ο πόνος, ξανά. Και η ανάμνηση του.

Β. Φίλος


Image
Είμαι ένα 0νειρo που στις παρυφές των φιλοδοξιών του,
αναζητά τον χώρο εντός -όχι για να ονειρευτεί την ζωή-
αλλά για να τη ζήσει.
Oneiro
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 494
Joined: Sun Sep 13, 2009 4:48 am
Gender: Female

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Fri May 06, 2011 6:22 pm

Ερχομαστε απο μια σκοτεινη αβυσσο. Καταληγουμε σε μια σκοτεινη αβυσσο. Το μεταξυ φωτεινο διαστημα το λεμε Ζωη. Ευτυς ως γεννηθουμε, αρχιζει κι η επιστροφη. Ταυτοχρονα με το ξεκινημα κι ο γυρισμος. Καθε στιγμη πεθαινουμε. Γι’αυτο πολλοι διαλαλησαν: Σκοπος της ζωης είναι ο θανατος.

Μα κι ευτυς ως γεννηθουμε, αρχιζει κι η προσπαθεια να δημιουργησουμε, να συνθεσουμε, να καμουμε την υλη ζωη. Καθε στιγμη γεννιουμαστε. Γι’αυτο πολλοι διαλαλησαν: Σκοπος της εφημερης ζωης ειναι η αθανασια.

Στα προσκαιρα ζωντανα σωματα τα δυο τουτα ρεματα παλευουν:
α) ο ανηφορος, προς τη συνθεση, προς τη ζωη, προς την αθανασια.
β) ο κατηφορος, προς την αποσυνθεση, προς την υλη, προς το θανατο.

Και τα δυο ρεματα πηγαζουν απο τα εγκατα της αρχεγονης ουσιας. Στην αρχη η ζωη ξαφνιαζει, σαν παρανομη φαινεται, σαν παρα φυση, σαν εφημερη αντιδραση στις σκοτεινες αιωνιες πηγες, μα βαθυτερα νιωθουμε: η Ζωη ειναι κι αυτη αναρχη, ακαταλυτη φορα του Συμπαντου.

Αλλιως, πουθε η περανθρωπινη δυναμη που μας σφεντονιζει απο το αγεννητο στο γεννητο και μας γκαρδιωνει φυτα, ζωα, ανθρωπους, στον αγωνα; Και τα δυο αντιδρομα ρεματα ειναι αγια. Χρεος μας λοιπον να συλλαβουμε τ’ οραμα που χωραει κι εναρμονιζει τις δυο τεραστιες τουτες αναρχες, ακαταλυτες Ορμες και με τ’ οραμα τουτο να ρυθμισουμε το στοχασμο μας και την πραξη.
.
.
.
Πιστευω στην καρδια του ανθρωπου, το χωματενιο αλωνι, οπου μερα και νυχτα παλευει ο Ακριτας με το θανατο.

Ασκητικη
Ν. Καζαντζακης

Image
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Thu Jul 07, 2011 1:13 pm

Ριζα => η αρχη παντος πραγματος, η βασις το θεμελιον
Ριζιτικο => αρχεγονη θεια γνωση του παντος με ρυθμο και αρμονια


'Χαρακια μη δακρυζετε
δεντρι να μη λυπαστε
και ουτε να κλαψετε βουνα....

στη βρυση του Βαρσαμου
πως εφυγε ο λεβεντονιος
και χυθηκε σα τ'αστρο....

δεν εφυγε μα εγινηκε
ανεμος κι αγκαλιαζει
χαρακια δεντρι και πουλια....'

Image
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Tue Aug 02, 2011 7:34 pm

Λοιπον, ο ποιητης δεν σου ζηταει
τιποτα πια. Μετα απο σαραντα χρονια
ειναι ακομα ενα λεπτο παιδι, σχεδον
αορατο μεσα στο χρονο. Δεν ενδιαφερεται
να ραγισει καθρεφτες.

Αφηνει μεσα στα ρυακια μια ζωη
απο μωσαϊκα (αν θελεις πες τα
αρραγη θραυσματα) να κυλησει
μεχρι τα κυματα, ζητωντας μιαν
Ανασταση εστω και γυμνη, σαν
δελεαρ για μια Παρασκευη που
ισως ελθει σαν το ραμφος του Κυκνου.

Ο ερωτας μαζι σου εμεινε εκει,
στον αστερισμο της Ουρανιας, στο
αϋλο ονομα της αλλης Αφροδιτης,
ενα βουβο σεντονι διχως ονειρα
που κοιταζε την Ανατολη.

Θα ’θελα να σου πω πως τοτε
σ’ αγαπουσα κι οταν ακομα
φυλλορροουσα σε μια κλινη,
σαν ραγισμενο τριανταφυλλο
μπροστα σε αορατες γριλιες.

-Τ ω ρ α ...;

Γιατι με ρωτας; Δεν ξερω.
Παραδοθηκα στο χρησμο του
μελλοντος με μια μεθη που
με κερασε λαθραιες ανασες.
Οι παπαρουνες μου δεν ηταν παντα κοκκινες....

Γιωργος Τσακιρακης
Το ραμφος του Κυκνου

Image
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

Re: ποιηση για την Ποιηση

Postby Odysseas A » Tue Aug 30, 2011 1:23 pm

Καπου κρατα απο την γενια της αληθειας και ο μυθος. Τουλαχιστον, εαν το ονειρο κοντοστεκει, εστω και για λιγο, απο ολους. Μηπως εγω δεν ονειρευτηκα; Και λοιπον;
Χαθηκαν ολα. Λες και οφειλα να ξεπληρωσω εγκληματα. Καλως. Αλλα ποια ;
Πειτε μου λοιπον! Μιληστε εσεις που το πιστευετε πως και τα τερατα δακρυζουν.
Σεις, που φωναζετε πως, δεν ελπιζουνε οι ετοιμοθανατοι. Εμπρος λοιπον! Ξεπεσμος ,ναι. Αλλα γιατι!
Παυω να μιλω. Δεν ξερω πια να μιλω. Και απο δειλια, δεν προκειται να πιστεψω σε τιποτα.
Οι παρακλησεις, ας μεινουνε στους ζητιανους.
Εδω, ο,τι ητανε να πω για την κολαση,
Τελειωνει.
Και ητανε κολαση!
Ιδια εκεινη που οι πυλες της ανοιχτηκαν
Απ΄ τον Υιο Του Ανθρωπου.
Ο τοπος ειναι ιδια ερημος με τοτε. Και τ' αστερι, το αστρο της φατνης. Τα ματια μου κλεiνουνε. Μαλλον αδιαφορω και για τους βασιλεις της ζωης και τους μαγους και την καρδια, την ψυχη και το πνευμα.
Μα, ποτε θα παμε περα απο τα βουνα, πισω απ' τα κυματα, να χαιρετισουμε τον νεο σκοπο μας, τη νεα σοφια, την καταργηση των δαιμονων, την πτωση των τυραννων, το τελος της δεισιδαιμονιας; Πρωτοι!
Πρωτοι που καταλαβαμε, τι μπορουν να σημαινουν τα Χριστουγεννα…
Το ασμα των ουρανων, ο δρομος των λαων.
Δουλοι, ας παψουμε τη βλασφημια.

Arthur Rimbaud
Πρωϊνο

Image
Seeker of the unveiled,
groper of the dark,
lover of the light,
yet still a creep.
Odysseas A
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης

User avatar
 
Posts: 131
Joined: Thu Nov 04, 2010 12:28 pm
Gender: Male

PreviousNext

Return to Ποίηση-Λογοτεχνία

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests